YIL 2126: ROBOTLAR BİLE SINAV KAYGISI YAŞIYOR MU?
.
BORA KAŞLI
-
Sevgili 2126…
Size 2026’dan, bir öğretmenin masasından yazıyorum. Önümde sınav kâğıtları, telefonumda veli mesajları var. Yapay zekâya bir soru sordum, saniyeler içinde cevap verdi. Öğrenciye aynı soruyu yönelttim:
“Hocam, bu sınavda çıkacak mı?”
Merak ediyorum, yüz yılda bu soruyu aşabildiniz mi?
Biz bugünlerde Ortak Yazılı Sınav Sistemi’ni, yani OYSS’yi konuşuyoruz. Öğrencilerin belirlenen konular üzerinden ortak sınavlarla değerlendirilmesi, ölçmede birlik sağlanması açısından değerli. Ancak soruları ortaklaştırırken çocukların öğrenme imkânlarını da yakınlaştırmak gerekiyor. Birinin odasında bilgisayar, diğerinin evinde ders çalışacak sessiz bir köşe yoksa aynı soru kâğıdı, fırsatları eşitlemeye yetmiyor.
Umarım siz bu meseleyi çözmüşsünüzdür. Yoksa 2126’da da veli grubuna “Arkadaşlar, robotlar için özel ders veren var mı?” mesajı düşüyorsa biraz üzülürüm!
Bizde yapay zekâ ödev hazırlıyor, başka bir yapay zekâ da ödevin yapay zekâyla yapılıp yapılmadığını inceliyor. Böyle giderse öğrenci evde uyurken bilgisayarı takdir belgesi alacak!
Oysa teknolojiden beklentim başka: Öğrencinin nerede zorlandığını bulsun, öğretmenin evrakını azaltsın. Bir gün bilgisayarım, “Hocam, çizelgeler tamam; siz bugün üzgün görünen öğrencinizle konuşun.” derse kendisine bir öğretmenler odası çayı borçlanacağım.
Sevgili 2126…
Umarım Gazipaşa’nın bir köyündeki çocukla büyükşehirdeki çocuk, hayallerine ulaşmak için benzer imkânlara sahiptir. İyi eğitim almak için ailece ev taşımak gerekmiyordur. Öğretmenlerin görüşleri, kararlar açıklanmadan önce soruluyordur.
Çocuklar yanlış cevap verdiğinde utanmıyor, yeniden deniyordur. Resimde yetenekli bir öğrenciye “Güzel de asıl derslerin nasıl?” denmiyordur. Bir arkadaşına yardım etmek de bir problemi çözmek kadar değer görüyordur.
Yapay zekânız ne kadar gelişti bilmiyorum ama umarım çocuklarınız hâlâ merak ediyor, tartışıyor, hayal kuruyordur. Her cevabı ekranda bulsalar da birbirlerinin yüzüne bakmayı unutmuyorlardır.
Düşününce bunların çoğu için yüz yıl beklememiz gerekmiyor. Yarın bir çocuğun sorusunu acele etmeden dinleyerek başlayabiliriz.
Siz yine de cevap yazın. Robot öğrencileriniz varsa onları da anlatın. Onlar da sınav sabahı “Şarjım bitti!” diyorsa bizim çocuklarla çoktan anlaşmışlar demektir!
Dilerim 2126’nın Türkiye’sinde en büyük başarımız, robotlara insan gibi düşünmeyi öğretmekten önce, Atatürk’ün hedeflediği fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesilleri yetiştirmek olur.
