BAŞKAN YILMAZ BİR GELDİ, PİR GELDİ…
.
HÜSEYİN ŞENGÖZ
-
MEHMET Ali Yılmaz yaklaşık bir yıllık zorlu sürecin ardından görevine döndü ama görünen o ki asıl dönüş makam odasına değil, sahaya oldu. Çünkü Başkan Yılmaz’ın yokluğunu fırsat bilenler, belediyede ve siyasette hesap kitap yapanlar bugün büyük bir hayal kırıklığı yaşıyor.
O süreçte neler konuşulmadı ki…
“Koltuk boş kaldı”,
“Belediye yönetilemiyor”,
“İşler aksadı”,
“Hizmet durdu”…
Hatta öyle bir hava oluşturulmaya çalışıldı ki sanki Gazipaşa Belediyesi tamamen sahipsiz kalmış gibi bir algı operasyonu yürütüldü. Oysa bugün tabloya bakıldığında görüyoruz ki Başkan Yılmaz geri dönmekle kalmadı, adeta herkese güçlü bir mesaj verdi:
“Ben buradayım ve hâlâ bu kentin iradesiyim.”
Bazı çevrelerin en büyük yanılgısı şu oldu; belediye yönetmeyi sıradan bir ticarethane yönetmekle karıştırdılar. Belediyeyi bakkal dükkânı sananlar, belediye başkanlığının yalnızca makam odasında oturup imza atmaktan ibaret olduğunu düşündüler. Halbuki belediye başkanlığı sadece yönetmek değil; kriz çözmek, ekip yönetmek, halkla bağı koparmamak ve en önemlisi liderlik gösterebilmektir.
Bir esnaf dükkânını ayakta tutmak elbette kıymetlidir ama bir ilçeyi yönetmek bambaşka bir sorumluluktur. Çünkü belediyecilikte sadece hesap değil, vizyon gerekir. Sadece ticaret zekâsı değil, siyasi irade gerekir. Sadece oturmak değil, gerektiğinde mücadele etmek gerekir.
Başkan Yılmaz’ın yaklaşık 10-12 ay boyunca makamından uzak kalması bazılarını fazlasıyla heyecanlandırdı. Belediyede koltuk hesapları yapıldı, siyasi senaryolar kuruldu, sosyal medya üzerinden algı operasyonları yürütüldü. Herkes kendince bir gelecek planladı. Fakat unutulan çok önemli bir şey vardı:
Bir belediye başkanını güçlü yapan sadece makam koltuğu değildir.
Çünkü Başkan Yılmaz o süreçte Gazipaşa’dan kopmadı. Belediyeden kopmadı. Projelerden kopmadı. Halktan kopmadı. Tam tersine sahayı takip etti, yürüyen işleri izledi, temaslarını sürdürdü. Bugün yaşanan “ters köşe”nin temel nedeni de tam olarak budur.
İşin ilginç tarafı ise eleştiri yapanların geçmiş hafızalarının oldukça zayıf olması…
Bugün CHP’li belediyeciliği eleştirenler, Gazipaşa’nın yıllarca dönemin en güçlü iktidarlarında nasıl hizmetten mahrum bırakıldığını nedense hiç hatırlamıyorlar.
ANAP döneminde Antalya’dan yönetilen bir Gazipaşa vardı. İlçe yıllarca ikinci plana itildi. Ardından AK Parti’nin en güçlü dönemlerinde bile Gazipaşa’nın beklediği sıçramayı yapamadığını da bu halk çok iyi biliyor. Özellikle hem Ankara merkez iktidar hem Antalya Büyükşehir gücün arkasına alan fakat ilk seçimde halk tarafından sandığa gömülen 1 dönem belediye başkanlığı yapan Adil Çelik döneminde yaşanan hayal kırıklıklarını vatandaş hâlâ unutmuş değil.
Şimdi çıkıp birkaç sosyal medya paylaşımıyla belediyecilik dersi vermeye çalışanların önce dönüp geçmişe bakması gerekiyor.
Çünkü günümüzde eleştirmek çok kolay…
Eskiden “ağzı olan konuşuyor” denirdi, şimdi herkesin elinde telefon; yaz babam yaz… Yetmiyor, biraz daha yüklen… Yetmiyor, “vurun abalıya”…
Ama gerçek hayat sosyal medya yorumlarından ibaret değil.
Gerçek olan şu:
Başkan Mehmet Ali Yılmaz geri döndü ve dönüşü birçok kişiye siyasi ezber bozdu. Belediyede kurdukları hayaller suya düştü. Kulislerde dağıtılan roller ellerde kaldı.
Kısacası;
Başkan Yılmaz bir geldi, pir geldi…
